RFID-vraagstuk: Geld & Privacy

 

Reflexief


Het probleem tussen de gebruikers (leveranciers/detaillisten) van RFID-tags en de privacy bewuste bewegingen/consumenten berust op het misbruik maken van de RFID-technologie. Want als er op de verpakking komt te staan dat er een RFID-tag op zit en dat deze in de winkel wordt verwijderd, dan zullen de meeste daar vrede mee hebben. En daardoor krijgen de bedrijven ook meer goodwill dan de bedrijven die geheimzinnig doen over hun RFID-tags.

De gematigde privacy bewegingen nemen hier waarschijnlijk genoeg mee, maar een agressieve beweging als Caspian vind dit niet genoeg. Deze privacy beweging kijkt niet naar de financiŽle voordelen die RFID, een bedrijf of een land kan opbrengen. Zij kijken alleen maar of de privacy van iemand ook maar niet een klein beetje geschaad wordt, zo zijn ze ook tegen bonuskaarten.

Soorten misbruik

Een van de vormen van misbruik is dat een winkelier de RFID-tags niet deactiveert. De RFID-tags zijn zo klein, en worden waarschijnlijk nog kleiner, dat ze voor een consument nauwelijks te zien zijn. En als de consument de RFID-tag kan zien is het altijd nog de vraag of de RFID-tag wel is gedeactiveerd. Als een tag niet gedeactiveerd wordt, dan kan iedereen met een reader de tags uitlezen en zo bijvoorbeeld zien wat er in een tas zit, of hoe oud een kledingstuk is.

Maar ook binnen de winkel kunnen RFID-tags oneigenlijk gebruikt worden. Zo had Gillette een proefopstelling gemaakt waar iedereen die een scheermesje uit het vak pakte werd gefotografeerd, en dat iedereen die het afrekende werd gefotografeerd. Ze gaan er dan van uit dat iedereen die een mesje pakt en niet afrekent het gestolen heeft.

Een andere proef van de Duitse supermarktketen Metro (in Nederland actief met de Media Markt) bewees dat RFID op meer manieren misbruikt kon worden. In hun Future Shop wordt volop geŽxperimenteerd met RFID. Zo hadden ze ook hun klantenkaart voorzien van een RFID-tag (zonder dit kenbaar te maken). In combinatie met een winkelwagentje, waaraan een handheld-computer vast zat, is de klant door de hele winkel te volgen. Zo kan supermarkt personeel precies zien hoelang iemand in de winkel aanwezig was en welke paden de klant heeft gelopen. Maar naast de supermarkt zelf, kan iedereen die een RFID-reader heeft, op een afstand van ongeveer 2 meter zien wat het klantennummer is, ook al ziet deze in een portemonnee. Zo zijn de Metro-klanten ook persoonlijk te identificeren in andere winkels. Voor een supermarkt is deze informatie te gebruikten voor marketing doeleinde, om zo een route naar de kassa te creŽren waar producten liggen die het meest verkocht wordt. Maar het mag duidelijk zijn dat op deze manier de privacy ernstig geschonden wordt.

==> Conclusie ==>